İnsanoğlu için yaşayan en güçlü varlık deniyor.
Bence yanılıyorlar. İnsan benim düşüncelerime göre ezik, yardıma muhtaç, pis, çarpık (ki bu kendi içinde pek çok farklı sıfatlar demek) aciz ve zalim sadece. Düşünsene basit bir yağmurda bile fellik fellik şemsiye arayan, şemsiyeye muhtaç olan başka bir canlı var mı bildiğin? Üstelik o yağmura nimet dediği halde… Adalet de adalet diye haykırıp, adalet kendi menfaatleri ile örtüşmeyince kendi düşünce rotasından sapan var mı? Mesela basit bir serçe için diğer serçeler de basit birer serçelerken, insan için diğer insanlar zenci, çekik gözlü, sarı benizli, kızıl derili, afrikalı ve hatta köleler. Serçeler gibi değiliz biz. Keşke onlar gibi olabilsek. Ama bu mümkün değil. Düşünüyorum da bütün kıyaslamaları yaptığımda ortaya çıkan tek bir sonuç kalıyor geriye ; “Tanrı bizi yarattı ve kapasitemizin çok ötesinde abartılı şeyler bekliyor bizden.” İnsanlık* deniyor ya, çok abartıyorlar bunu. Basit varlıklarız biz. Akıl diyorlar bir de, kime göre neye göre akıl ama? Dünyanın içine sıçan milyarlarca teknolojiyi üretebiliyor olmak belki de akılsızlıktır. Neden kimse bu tarafından bakmıyor? Neyse, son olarak “insanoğlu” olarak bizler sadece birer “hatayız” diyorum ben.
T.R.
